Home | Blog | De overeenkomsten tussen een coach en jurist

De overeenkomsten tussen een coach en jurist

De overeenkomsten 😉 tussen een coach en jurist

Als ik mensen vertel wat voor studie ik heb gedaan en wat ik hiervoor voor werk deed krijg ik vaak de reactie: ‘dat is iets heel anders!’. En hoewel dat natuurlijk op vlakken klopt, heb ik in de loop der jaren ook ontdekt dat er meer gelijkenissen in zitten, dan ik aanvankelijk dacht. Of ‘overeenkomsten’ zoals juristen graag ‘woordgrapjes’ maken. In beide vakken herken ik voor mij bepaalde basisprincipes en vaardigheden, die schijnbaar goed bij mij passen. Welke overeenkomsten zie ik? 

Overeenkomst 1: Basisprincipes

Ik ben rechten gaan studeren vanuit bepaalde basisprincipes die belangrijk voor mij zijn, zoals eerlijkheid, rechtvaardigheid, autonomie en gelijkheid. Principes die tijdens mijn coaching basisuitgangspunten vormen. Ik ga uit van de autonomie (de verantwoordelijkheid en het zelfbeschikkingsrecht) van mijn coachee. Ik werk vanuit een open, eerlijke en gelijkwaardige relatie. Ik vond het een leuke ontdekking dat de waarden die een rol speelde in mijn studiekeuze, mij eigenlijk nog steeds drijven in mijn huidige coachvak.

Overeenkomst 2: Normen en waarden

Dat is meteen een mooie brug. Want naast dat deze waarden mij drijven, gaat de essentie van rechten ook over normen en waarden. Wetten bestaan namelijk uit normen en waarden. Alleen hebben wetten meer rechtskracht, dan bijvoorbeeld ongeschreven normen zoals dat je de caissière bedankt als je afrekent bij de kassa. Rechten gaat voor mij onder andere over het bestuderen van normen en waarden en dat is eigenlijk wat ik precies die bij mijn coachee. Alleen noem ik de waarden dan bijvoorbeeld ‘drijfveren’ en normen ‘overtuigingen’.

Overeenkomst 3: Overtuigingen en feiten onderzoeken

Een belangrijk onderdeel van het werk van toen ik jurist was, was het verrichten van juridisch onderzoek. Denk aan het onderzoeken van de feitelijke situatie: wat is er feitelijk gebeurd? Vervolgens onderzocht ik wat er in wetten en regels was geregeld met betrekking tot die situatie. Ik las de memorie van toelichting van een wet, wetenschappelijke artikelen en de jurisprudentie.

Als coach onderzoek ik bij mijn coachee ook de feitelijke situatie. ‘Wat is er feitelijk gebeurd?’, is vaak de eerste vraag die ik stel als iemand is getriggerd. Samen onderzoeken we dan wat de feiten zijn van de gebeurtenis en wat bijvoorbeeld iemands aannames en interpretaties zijn van de situatie. Als iemand is getriggerd in een situatie, dan geeft hij in zijn gedachten (vanuit zijn conditionering[1]) een betekenis aan de situatie en creëert daarmee een overtuiging, die hem belemmert waardoor hij of zij irritatie, onzekerheid of een andere emotie ervaart.

Objectief onderzoeken en feitelijk kijken is dus een belangrijk onderdeel van het werk van mij als coach en was het ook als jurist. Ik heb geleerd, zoals ze dat in het Boeddhisme noemen, zuiver waar te nemen. Zonder oordelen, interpretaties en conclusies. Daarom is zelfonderzoek (waar meditatie een methode voor is) een essentieel onderdeel van het pad naar Verlichting. Door je eigen geest, je gedachten en emoties te onderzoeken, leer je het verschil tussen de zuivere waarheid en de door jouw geïnterpreteerde waarheid herkennen.

Overeenkomst 4: Waarheidsvinding

Iets wat mij zowel als jurist, als coach en als mens drijft. Denk maar aan een misdaad waarin een advocaat opzoek gaat naar de waarheid en ik als coach iemand begeleid hoe die op zoek kan gaan naar de waarheid in zichzelf. Wie ben je in de kern? Waar sta je voor? Wat is jouw waarheid? Iets wat in deze tijd, als je het mij vraagt, een belangrijk goed is. Met het internet en (social) media worden er steeds meer verschillende meningen en (on)waarheden (fakenews) verkondigd. Ik ben dan ook groot voorstander van het (zelf)onderzoeken van de waarheid, voordat je iets aanneemt wat een ander zegt. Blijf je eigen autoriteit, neem niet alles klakkeloos aan. En dat stimuleer ik ook als coach tijdens mijn coachgesprek, ik geef iemand iets terug vanuit mijn waarneming  – niet als een feit.

Overeenkomst 5: Gelijkwaardigheid en autoriteit

Ik zeg bijvoorbeeld: ‘ik heb het gevoel dat je in die situatie onzekerheid ervaart, klopt dat?’. Ik check mijn waarneming bij de ander. Zodat de ander dat eerst voor zichzelf kan onderzoeken, of dat inderdaad voor hem of haar ook waar is. Dat is iets heel anders dan zeggen: ‘Jij ervaart onzekerheid in die situatie’. Als het niet klopt, en die ander het niet checkt dan praat ik hem of haar als ik niet oppas onzekerheid aan. Ook maak ik mijn autoriteit dan groter, dan die van de coachee. Terwijl ik uitga van gelijkwaardigheid en ieder onze eigen autoriteit is. Doordat ik een beroep doe op de autoriteit van de coachee, stimuleer ik tevens zijn zelfvertrouwen. Ik ga er namelijk vanuit dat iemand diep van binnen(dus na bewust zelfonderzoek) zelf het beste weet wat wel of niet goed voor hem is.

Overeenkomst 6: Innerlijke wijsheid

Toen ik als jurist werkte, deed ik ook veel op basis van mijn innerlijke wijsheid. Intuïtief kon ik in een situatie wel aanvoelen ‘welke kant’ het juridische vraagstuk op zou gaan. Redelijkheid & billijkheid is daar een mooi voorbeeld van. Tuurlijk bekeek ik de situatie daarna objectief door de feitelijke onderzoeken om dit ook juridisch juist te onderbouwen. Maar voor mij zijn wetten vormen om de innerlijke wijsheid van ons menszijn, de juistheid van zaken, vast te leggen zodat ze rechtskracht hebben. Denk aan bescherming van mensenrechten of onze vrijheden.

Als coach leer ik mensen om in contact te komen met hun innerlijke wijsheid, hun innerlijke leiding. Mijn ervaring is dat de keuzes die uit deze bron voortkomen gebaseerd zijn op liefde en vertrouwen. Ik spiegel mijn coachee dan ook als ik die gedrag zie inzetten die is gebaseerd op angst en controle. Om vervolgens samen dit gedrag met onderliggende overtuigingen en emoties te onderzoeken. Want angst is voor mij een signaal dat er bij iemand een behoefte onvervuld is en de vraag is of het gedrag wat iemand kiest vanuit angst het meest effectief is om die behoefte te vervullen. En, in mijn ervaring, is dat vaker niet het geval, dan wel.

Nog meer overeenkomsten

Nu ik aan het schrijven ben kom ik tot nog meer overeenkomsten, maar aan die filosofische concepten zou ik een blog op zich kunnen weidden. Denk aan concepten als: is de mens van nature goed of slecht? Is het leven deterministisch of is er sprake van vrije wil? Dit zijn fundamentele concepten die onder onze rechtsstaat liggen. Want om te kunnen bepalen of iemand bijvoorbeeld strafbaar is of niet, is het wel belangrijk om te weten of wij uitgaan van een deterministisch leven of dat we vrije wil hebben. Want als we geen vrije wil zouden hebben, hoe kan een misdaad dan eigenlijk iemand zijn schuld zijn? En als we geen vrije wil hebben, hoe kan ik iemand dan coachen?

Ik ben, ondanks dat ik de studie af en toe wat taai van stof vond, toch vooraal dankbaar met wat ik heb geleerd. Dat is ook iets waar ik geloof in mijn coaching, alle ervaringen die je in je leven hebt opgedaan neem je mee. En hoewel de vorm wellicht kan veranderen waarin je ze toepast, kunnen jouw waarden, drijfveren en talenten er nog steeds een plek vinden. Herken jij dat ook in jouw leven en loopbaan? Ik ben benieuwd! Laat het me weten als je het leuk vindt via social media, en mocht je nog vragen over deze blog? Stuur me dan gerust een mailtje.

Ik wens je een mooie werkweek!

Anouk

Misschien vind je dit ook interessant?

[1] Met conditionering wordt het referentiekader van de coachee bedoeld. Die wordt gevormd door eerdere gebeurtenissen, herinneringen, normen, waarden en je persoonlijkheid. Ieder kijkt door zijn eigen gekleurde bril (referentiekader) naar de werkelijkheid en geeft daar een eigen interpretatie aan.